|
در نوزدهم اردیبهشت پنجاه و نه در تهران بودنی را آغاز کردهام که پایانش را نمیدانم.
جمع اضدادم! با آنکه مهندسی خواندهام و گرایش تخصصیام ارتباطات، فناوری اطلاعات و
ICT است، اما همیشه گوشه ای از وجودم در گرو فرهنگ و هنر بویژه موسیقی، سینما و ادبیات بوده است و گوشه ای دیگر در گرو نوشتن درباره سیاست، اجتماع و آیندهی ایران.
در ظاهرم چیزی هویدا نیست، اما روزگار را در تلاطم بین حسهای گوناگون و گاه متضاد سپری می کنم.
راز نو دریچهی نگاه من است به دنیای پیرامون. |
